Jaargang 6 nr 4

 

STICHTING FUTURO

MASAYA

www.stichtingfuturo.nl

 

IBAN:

NL87 TRIO 0197 6339 35

 

NIEUWSBRIEF

 

JAARGANG 6, NUMMER 4

  9 mei 2018

 

 

ONRUST

 

Het is bij ons tamelijk summier in het nieuws geweest, maar in Nicaragua was en is het zeer onrustig. De dictatoriale Ortega regering wilde de pensioenen verlagen en de bijdragen voor sociale verzekeringen verhogen. De gepensioneerden kwamen in opstand, weldra gesteund door duizenden studenten en andere burgers. De demonstraties werden met name in de grotere plaatsen met veel geweld tegemoet getreden, de regering steunde en faciliteerde (net zoals bij ‘verkiezingen’ steeds gebeurt) knokploegen van hooligan-achtige regeringsgezinde jongeren die samen met de politie zeer gewelddadig optraden. Er zijn tientallen doden gevallen, er wordt gesproken van ruim 60, honderden zijn gewond en velen worden nog vermist.

De rust lijkt inmiddels enigszins weergekeerd, de regering  heeft de omstreden wet ingetrokken en het gewone leven gaat weer zo veel mogelijk zijn gang. De vraag is alleen hoe lang het volk nog de repressieve politiek tolereert en het dictatoriale presidentsechtpaar accepteert.  Er zijn nog steeds dagelijks demonstraties en acties tegen de huidige regering en er wordt aangedrongen op een nationale dialoog die moet gaan over structurele hervormingen om te komen tot een nieuw democratisch bestel. Ook verlangt men een onafhankelijk onderzoek om te weten te komen wie er achter al het geweld zat..

Zolang de scholen tijdens de rellen dicht  waren, hebben ook de gaarkeukenactiviteiten stilgelegen, maar voorzichtig wordt geprobeerd  alles weer normaal te laten draaien. De toestand is echter nog lang niet ideaal. María Lourdes (projectleidster) schreef me een dezer dagen: “De situatie in het land is slecht, er heerst veel spanning, angst en onzekerheid, we bidden veel om vrede, terwijl we verder trachten met alles zo veel mogelijk normaal door te gaan in de hoop dat het ergste voorbij is.” 

In mijn laatste nieuwsbrief kon ik door Word-problemen niet op de vertrouwde manier werken en ik heb toen dus een summiere opsomming gegeven van wat er tijdens  mijn verblijf is gerealiseerd, of waarvoor plannen zijn gemaakt. Ik ga daar hier wat uitgebreider op in.

 

LUNCH MET DE CLERUS

 

Omdat we het terrein van de kerk gebruiken, moeten we met name voor bouwkundige  zaken toestemming van de kerkleiding hebben.  We moesten er vier weken op wachten,  maar toen werden María Lourdes en ik dan eindelijk uitgenodigd voor een werklunch met de beide pastoors in hun pastorie. We legden ons plan voor om een opslagruimte te bouwen en daar kwam meteen groen licht voor.

Maar de toestemming die vorig jaar werd gegeven om aan de andere kant van de kapel een verharde speelruimte voor de kinderen te realiseren, werd teruggedraaid omdat de bevelhebbende priesters bang waren dat hun kapel teveel ‘ingeklemd zou worden’ tussen gaarkeukenopstallen. Jammer, maar omdat de straat vorige jaar geplaveid is, kan daar nu ook gespeeld worden.

 

BESTEMMING GIFT ‘HET GROTE BOS’

           

Het bestuur van de Stichting Wereldwinkel ‘Het Grote Bos’ in Doorn die vorig jaar een gift van € 3.500 toezegde voor de realisatie van dat speelterrein is zo grootmoedig geweest in te stemmen met de besteding van dat geld aan de volgende zaken:

 

  1. Opslagruimte. Naast het eet- en werkgedeelte is een mooie opslagruimte gebouwd om o.a. kostbare spullen als televisie, computers, naaimachines enz. op te slaan.
  2. Het oude meubilair dat hard aan vervanging toe is, wordt vervangen door plastic stoelen en nieuwe houten tafels.
  3. Er worden een televisietoestel en een dvd-speler aangeschaft om educatieve programma's te kunnen laten zien.
  4. Als inbraakpreventie worden kwetsbare delen van de omheining voorzien van scheermesdraad.
  5. Omdat de watervoorziening erg regelmatig uitvalt , zijn twee tanks voor reservewater aangeschaft.
  6. Er kunnen diverse kostbare reparaties worden uitgevoerd.
  7. Er kan een nieuw afwateringskanaal worden aangelegd.
  8. Aan de muur zijn twee kurkborden aangebracht.

 

GIFT  JOSEPHINA STICHTING

 

We  willen onze kinderen ook gelegenheid geven zich voor te bereiden op mogelijke beroepssituaties. In steeds meer beroepen wordt ook hier  computervaardigheid gevraagd en veel vrouwen verdienen wat bi j  -of maken er hun beroep van-  door kleren te naaien. Daarom worden twee laptops en twee naaimachines gekocht

De Josephina Stichting die vorig jaar de bouw vanhet toilettenblok heeft  gefinancierd,  heeft toegezegd  deze aanschaf te willen betalen en ook de kosten voor een jaar computer- en naailes voor haar rekening te nemen.     

 

VOORUITGANG

 

Naast de hiervoor genoemde zaken, is sprake van weer veel vooruitgang:

 

  1.  Er worden om de twee weken schilderlessen gegeven. We hebben een jaar lang een teken- en schilderdocent kunnen vastleggen die erg enthousiast les geeft.
  2. Ook een jaar lang krijgen de kinderen het komend jaar om de veertien dagen les in folkloristische dans.
  3. De muren van de eetruimte die erg grauw waren, zijn gepleisterd  en geschilderd. Er hangen nu kurkborden en binnenkort wordt er een illustratie op geschilderd. Ook is elektriciteit in de ruimte aangebracht.
  4. Er is een fonds opgezet voor kinderen die niet naar de basisschool school dreigen te gaan omdat ze de minimaal vereiste zaken als een uniform en een schrift, niet hebben.

 

schilderles

 

 

 

 

 de muur eerst....

 

...de muur nu met twee kurkborden.

 

COLUMN

 

MOOIE MENSEN

 

Gelukkig zien we in ons land de laatste jaren steeds meer kleuren tussen onze bleekgezichten en mensen kijken blijft, al of niet op een terrasje, een steeds aardiger wordende bezigheid.

Het mensen kijken is hier ook interessant. De vermenging van indertijd de Spanjaarden met verschillende rassen hier, heeft een ietwat blankere kleur op de velletjes veroorzaakt dan bij de nakomelingen van meer autochtone oorsprong. Het valt verder op dat bij vrouwen meer in het oog springende  verschillen in lichaamsbouw te zien zijn dan bij  mannen.

De uitgesproken indiaanse typen zijn meestal redelijk slank en hun onverstoorbare wat strenge oogopslag is intrigerend. Het haar is wat langer en sluiker, de gelaatstrekken zijn scherp en het lijkt wel of ze steeds een stil verwijt uitstralen omdat ooit hun land is afgepakt. Het is een prachtig gezicht zo'n slanke kaarsrecht lopende vrouw, al of niet met een mand op haar hoofd, te zien lopen, met die trotse en krachtige houding.

Een veel voorkomend soort vrouw is het propperige pycnische type. Ze is klein, breed en de rolverdeling  aan de voorkant verloopt meestal via  kleine borsten met daaronder twee steeds verder naar voren komende vetlagen, naar de brede heupen. Helaas lijkt het erop dat dit type vrouwen minder kans op representatieve banen heeft dan de slankere ‘Spaanse’ types.

Kinderen blijven natuurlijk een hoofdstuk apart. Altijd pikzwart haar, altijd grote donkere ogen en hun bruine huid steekt prachtig af tegen de schooluniformblouses, die altijd oogverblindend wit zijn. Men is hier verschrikkelijk schoon op zichzelf en de was is een proces dat inclusief drogen en strijken de hele week doorgaat. En de witheid die hier handmatig wordt bereikt, is vele malen sterker dan wélk grauwsluier verdrijvend wasmiddel bij ons ook maar bij benadering kan halen.

Oudere mensen zijn veelal gewoon naturel oud, zonder nog de seniorneigingen van ons te kennen om er zo jong en vitaal mogelijk uit te blijven zien. Geen botox gevulde hoofden, geen kleurgespoelde haren maar door hard werken gelooide gezichten en weinig kunstgebitten. Ze zijn gewoon uitgewerkt en zitten en staren wat voor zich uit of functioneren nog een beetje in het huishouden..

De mensen zijn mooi hier.

 

 

a