Jaargang 7, nr 1

WELKOM

 

 Net als de voorgaande jaren was woensdag de ontvangst weer hartverwarmend. De ruimte was versierd, het personeel had zich mooi aangekleed, er was een lekkere lunch…

…er werd o.a. een folkloristische dans uitgevoerd en een gedicht van Ruben Darío voorgedragen.

 

 

 

 

DE SITUATIE IN NICARAGUA

 

De situatie is hier ogenschijnlijk weer rustig na de bloedige en gewelddadige ellende toen vorig jaar hier de vlam in de pan sloeg. Het dictatoriale bewind lijkt die vlam weliswaar bedwongen te hebben, maar zeker niet definitief gedoofd.

Er zijn zo’n 500 doden te betreuren, de economie is zorgwekkend, journalisten worden nog steeds opgepakt, onafhankelijke organisaties worden tegengewerkt en het toerisme ligt vrijwel plat, hoewel daar geleidelijk verbetering in lijkt komen. Veel opgepakte demonstranten zitten rechteloos vast en hun familie weet meestal niets van hun lot, hoewel berichten over marteling en mishandeling geen uitzondering zijn en de persvrijheid wordt steeds meer ingeperkt..

          Het regime is vastbesloten aan te blijven en legt alle schuld van de problemen bij tegenstanders en buitenlandse ‘ophitsers’. Ambtenaren moeten loyaal zijn en worden acuut ontslagen als ze dat niet genoeg tonen.

      

DE SITUATIE IN MASAYA

 

Hier In Masaya lijkt in eerste instantie niet veel veranderd ten opzichte van vorig jaar. De straatstenen die dienden voor de vele barricaden liggen weer op hun plek, de leuzen op muren zijn overgeschilderd en in het Parque Central is het weer gezellig.     

Maar die schijn bedriegt tegelijk. Nogal wat winkels en horecagelegenheden zijn verdwenen en de ooit zo levendige kunstnijverheidsmarkt (die het dus van toeristen moet hebben) maakt een doodse en lege indruk omdat meer dan de helft van de winkeltjes dicht is en er nauwelijks klanten zijn. Veel winkels en particuliere huizen zijn voorzien van ijzeren hekwerk voor ramen en deuren omdat de angst voor plunderingen, die vorig jaar in hevige mate plaats vonden, er stevig in zit.

          Onderling praten de mensen niet over politiek. De angst is te groot om verraden te worden. Maar met mij willen ze het vaak wel. Het nadeel is wel dat ze dan meteen heel zacht gaan praten, zodat het moeilijk te verstaan is. Ik ontmoette gisteren een vrouw die me fluisterend toevertrouwde dat haar man radicaal sandinist is en zij rechts-liberaal. Dat laatste houdt hier in dat je tégen het sandinistische bewind bent. Maar het huwelijk, bezwoer ze me, blijft goed door nooit over politiek te praten.

 

NOODZAAK VAN DE GAARKEUKEN

 

De eerste bespreking met projectleidster María Lourdes begin ik elk jaar met de traditionele vraag wat zij de zin van ons project vindt. Ze rept dan doorgaans stralend van de vele voordelen zoals gedragsverbetering bij de kinderen, vergroting van sociale vaardigheden en betere schoolprestaties. Maar dit keer kijkt ze ernstig en zegt met klem dat het nut van de gaarkeuken groter dan ooit is. Door de ellendige sociaal-politieke situatie waarin het land nog steeds verkeert, is er veel onzekerheid bij de mensen, zijn er veel ontslagen en daalt de córdoba in waarde. De effecten hiervan doen zich uiteraard ten zeerste in arme gezinnen gelden. De lunch in de gaarkeuken en de activiteiten ’s middags zorgen voor de broodnodige afleiding, ontspanning en plezier voor de kinderen.

          Door de onlusten van vorig jaar zijn diversen zaken blijven liggen, die nu weer opgepakt kunnen worden. Daarover in een volgende nieuwsbrief meer.

 

HEYMI KRDENAS POTOSME

 

 Medewerkster Heymi is met haar gezin naar Costa Rica verhuisd, omdat haar man hier geen werk meer had. Haar taak wordt grotendeels overgenomen door Dulce María en Rebeca.

 

EEN CADEAU…

 

Dochter Evelien en haar partner Ben hebben een paar weken geleden samen hun beider verjaardag gevierd in een zaaltje. Tot mijn grote verrassing hadden ze aan de gasten gevraagd in plaats van een cadeau voor hen, een bijdrage voor ons project te geven. Dit mooie gebaar leverde € 740 op!!!

 

Door mijn eindejaars ‘bedel’actie zijn weer veel mooie bedragen binnengekomen. Het is niet te doen een totaal van deze bedragen te noemen omdat ze zeer verspreid binnenkwamen.

 

Al deze steun geeft mij weer erg veel motivatie om door te gaan met dit mooie en zinvolle