Jaargang 7, nr 2

 

 

STICHTING FUTURO

MASAYA

www.stichtingfuturo.nl

 

IBAN:

NL87 TRIO 0197 6339 35

 

NIEUWSBRIEF

 

JAARGANG 7, NUMMER 2

17 maart 2019

 

 

 

DE SITUATIE

 

Het is hier rustig. Althans van de buitenkant. Afgezien van het vrijwel ontbreken van toeristen, de zwart overgeschilderde graffiti, de met ijzeren traliewerk versterkte winkeltjes, het toenemende aantal dronken zwervers en lijmsnuivertjes in de goot, veel zwaarbewapende politie, lijkt alles gewoon als de voorgaande jaren.

     Maar als je met de mensen praat, blijkt dat ze én lijden onder de slechte economische toestand én vrezen voor nieuwe uitbarstingen. Want die ellende lijkt uitzichtloos voort te duren. Er wordt geprobeerd een Nationale Dialoog op gang te krijgen, maar van handreikingen van deze regering is geen sprake. Tekenend is de houding van een regeringsaanhanger die ik sprak die alle informatie van CNN, de leiding van de kerk en talloze internationale organisaties simpelweg als louter leugens betitelde.

Zie verder de column.

 

 

Gesloten winkeltjes op de kunstnijverheidsmarkt

 

 

DE GAARKEUKEN

 

De verantwoorde maaltijd was en blijft het uitgangspunt en gelukkig wordt langzamerhand de kwaliteit ervan steeds beter. De kinderen moeten bijvoorbeeld, vóór het gewone bord eten, een bordje met een salade eten. Ze vonden het eerst maar niks, maar ze beginnen eraan te wennen. Naar de maaltijd komen ze dagelijks vrijwel allemaal, het middagprogramma proberen we zo aantrekklijk mogelijk te maken om deelname te stimuleren.

Dat middagprogramma evalueert geleidelijk van ‘leuk extra’ naar een aanbod van activiteiten die behalve aantrekkelijk, plezierig en ontspannend, steeds meer ook in de richting gaan van vorming en scholing met het oog op de toekomst van het kind en begeleiding in de moeiliijke fase van de puberteit.

Zo zijn o.a. de plannen voor het aanbieden van computer- en naailessen, het geven van Engels al in een vergevorderd stadium.

Vriendin Nel, die met haar man al tientallen jaren in Nicaragua woont, is enthousiast betrokken bij het meedenken en aandragen van ideeën. Ook nu weer adviseert ze bij het opstellen van een verzoek tot financiering van een deel van het middagprogramma bij een stichting die zij goed kent. Met haar broer Piet, die prachtige beelden filmt van het project en schoonzus Sonja die bruikbare ideeën aandraagt, was ze van de week te gast bij de lunch en een deel van het programma.

 

 

EEN VAN ONZE KINDEREN

 

Dit is Nelly, ze is 11 jaar en komt zo vaak als ze kan naar de middagactiviteiten. Maar al te vaak moet ze met een kar afvalplastic langs de straten en uit vuilnisbakken zoeken. Als ze wél in de gaarkeuken is, heeft ze meestal een jonger broertje of zusje bij zich op wie ze moet passen.

 

 

 

 EEN PAAR VRAGEN VAN LEZERS

1.     DIK

“De kinderen op de foto’s zien er eigenlijk best goed uit. Is het dan wel nodig dat die dagelijks een extra verantwoorde maaltijd krijgen?”

In Nicaragua zul je niet gauw kinderen zien met hongeroedeem buikjes zoals je die in Afrikaanse landen wel aantreft. Nicaragua is een tropisch land met een lang regenseizoen, waardoor er geen sprake is van voedselschaarste. Maar door verkeerd overheidsbeleid, grote armoe, stijgende voedselprijzen en slechte sociale omstandigheden zijn er wel veel kinderen die vanwege zeer eenzijdige en/of onregelmatige voeding verschijnselen van ondervoeding hebben die niet op een foto tot uitdrukking komen, zoals extreme vermoeidheid, lusteloosheid, verminderde eetlust, depressiviteit, slechte leerprestaties en groeistoornissen.

 2.     KLEDING

 “Zijn ze echt zo arm? Op de foto’s hebben ze soms best leuke kleren aan.”

Veel van deze leuke kleren kun je hier in van die grabbelwinkels kopen voor zeer weinig geld. Het betreft dan vaak gebruikte Amerikaanse kleding.  Kledingstukken gaan niet zelden voor minder dan een euro weg. Een schooluniform kost zo’n 10 euro (rok of broek + blouse + schoenen)

 

 3.     GELOOF

“Jullie gebruiken gratis het terrein naast een kapel van de R.K. kerk. In hoeverre is het project dan ‘neutraal’?”

De gaarkeuken staat open voor alle gezindten. Ook het personeel is ‘gemengd’. Vóór het eten wordt een gebed uitgesproken waarin met name van dankbaarheid voor voedsel wordt gerept. María Lourdes vertelde me met een grijns dat ze het kruisteken altijd weglaat.

Op 7 december wordt hier ‘La Purissima’ uitbundig gevierd. Groepjes, ook volwassnenen, zingen Marialiedjes bij huizen, waar in de patio een Mariabeeld staat opgesteld, waarna ze een klein cadeautje, wat eten of snoep krijgen. Ook onze evangelische kindertjes doen daar braaf aan mee, niet in de laatste plaats om het snoep dat ze na afloop krijgen.

 

 

EEN PAAR MIDDAGMOMENTEN

 

Er wordt enthousiast geknutseld….

 

 

     ..en af en toe mag ik  meedoen….

 

 EEN VRAAG AAN DE LEZER

 

Het is prettig af en toe commentaar te krijgen op de website en de nieuwsbrief. De opmerkingen variëren van: ‘niet van deze tijd, je moet de site en de opmaak van de nieuwsbrief moderniseren’ tot ‘heel prettig om eens niet tegen zo’n gelikte, ‘volmaakte’ site aan te kijken’.

Ik hou me ten zeerste aanbevolen om jullie suggesties en commentaren te krijgen.op zowel de website als de nieuwsbrief.

 

 

COLUMN

 

NIEUWS

 

Er is veel nieuws onder zon. En vrijwel al dat nieuws kan via welk medium dan ook tot ons komen, zij het dat de hoeveelheid ervan onze capaciteit van opnemen verre te boven gaat. Er moet dus geselecteerd worden. Zowel de keuze van het nieuwsaanbod als de wijze van presenteren en verwoorden kan een manipulatief karakter hebben. Wat moeten we zien, horen, weten? Op welke manier worden we betrokken? Een kind dat verongelukt in het verkeer is nieuws, zeker plaatselijk en regionaal. Vier kinderen tegelijk is indrukwekkender en trekt nationale aandacht, knuffelbetrokkenheid en rouw. En als er tientallen tegelijk omkomen, zal de majesteit handenwringend van koninklijke stal worden gehaald om acte de presence te geven, zullen herdenkingsdiensten worden gehouden en monumenten worden opgericht. De macht van het meervoud, één keer tien is meer dan tien keer één, identificatiemogelijkheiden en spectaculaire elementen zullen bepalen in welke mate het nieuws aangeboden wordt.

Bijna een jaar geleden brak in Nicaragua een volksopstand uit. De vonk in het kruitvat was een verandering in de sociale wetgeving, Maar de achterliggende grote woede was gericht tegen het dictatoriale bewind van het presidentiële echtpaar, dat geleidelijk alle macht en veel publieke middelen naar zichzelf en hun grote familie heeft toegetrokken. In korte tijd vielen in de confrontaties met de zeer gewelddadige politie en para-militairen zo’n 500 doden. Inmiddels zijn meer dan 50.000 mensen het land ontvlucht en zitten 700 politieke gevangen zonder vorm van proces gevangen in situaties waarin slecht behandeld en zelfs gemarteld wordt.

          Tot mijn verbazing kwamen deze gebeurtenissen en feiten destijds niet als nieuws in de Nederlandse media. Te ver weg? Niet spectaculair genoeg? Enkele Nederlandse kwaliteitskranten publiceerden na geruime tijd wél een enkele maal een achtergrondartikel en ook op de radio was soms een interview met een Nederlandse inwoner in dit land te horen.

          Afgelopen zaterdag was er weer een manifestatie in Managua, met als doel vrijheid te eisen voor de politieke gevangen. Iedereen hield zijn hart vast. Demonstraties zijn immers verboden. En hoe cynisch is het dat de nationale wit-blauwe vlag niet als symbool gebruikt mag worden. Wat men verwachtte gebeurde: de politie greep vaak weer erg gewelddadig in en arresteerde ruim 100 demonstranten. Maar, en ook nu weer tot mijn verbazing, besteedden enkele Nederlandse media ditmaal wél aandacht aan deze demonstratie.

          De situatie hier blijft dus spannend. Maar ook al zal er binnenkort een Nationale Dialoog worden gehouden, zolang deze dictator geen enkele handreiking doet, zal de angst blijven regeren en de armoe alleen maar toenemen.

Hopelijk zal het nieuws onder de tropische zon hier ooit wat positiever gaan uitpakke