Jaargang 7, nr 3

j

 

 

STICHTING FUTURO

MASAYA

www.stichtingfuturo.nl

 

IBAN:

NL87 TRIO 0197 6339 35

 

NIEUWSBRIEF

 

JAARGANG 7, NUMMER 3

5 mei 2019

 

 

DE SITUATIE IN HET LAND

 

Tijdens mijn verblijf was het in elk geval één keer weer spannend toen er tóch demonstraties waren in Managua om de politieke gevangenen te laten gaan. De politie greep af en toe weer hardhandig in, maar gelukkig is het niet verder geëscaleerd. De laatste weken worden af en toe ‘bliksemdemonstraties’ gehouden, zo ver mogelijk van politieconcentraties om geweld te vermijden. Het is de demonstranten gelukt arrestaties te voorkomen.

Men hikt nog steeds tegen het organiseren van een Nationale Dialoog aan, maar de onveranderlijke harde en onverzoenlijke opstelling van het dictator-echtpaar is niet erg bevorderlijk voor het creëren van een goede sfeer.

Verder blijft de armoede toenemen door het stijgen van de prijzen van de levensmiddelen en de bevriezing van het minimumloon.

Het herdenken van de opstand van vorig jaar is erg gekleurd door de honderden doden, de vele politieke gevangenen en de 55.000 Nicaraguanen die naar Costa Rica zijn vertrokken.

In de heilige week voor Pasen zijn weer diverse demonstranten mishandeld en gearresteerd.

 

 EEN BEURS

 

Dit is Kimberly Jarquín. Ze is 12 en zit in het eerste jaar van het voortgezet onderwijs.

 

 Ze is erg goed in tekenen en schilderen, maar omdat ze op haar school middaglessen volgt, kan ze op woensdagmiddag niet meedoen aan het tekenen en schilderen in de gaarkeuken. We hebben daarom besloten haar een beursje van $ 20 per maand te geven, zodat ze op zaterdagmorgen een schildercurus kan volgen bij Julian, die ook bij ons lesgeeft. Hij is een prima docent en wellicht kan Kimberly haar talent dusdanig ontwikkelen dat ze er op den duur geld mee kan verdienen.

 

UITBREIDINGEN

Vorig jaar hebben we een donatie gekregen van de Stchting Wereldwinkel ‘Het grote Bos’ in Doorn. Hiervan zijn toen o.a. de bouw van een opslagruimte en de aanleg van een nieuwe afwateringsgoot betaald. Dit jaar zijn stellingen voor de opslagruimte gemaakt en aangebracht.

 

 de opslagruimte…

             

                …de nieuwe afwateringsgoot…

 

 

 …er is een televisie gekocht voor educatieve doeleinden. Bovendien is een dvd-speler aangeschaft.

 

EEN EXTRA BEZOEK AAN MASAYA

 

Van 10 juni tot 16 juli zal ik weer in Masaya zijn. We hebben veel plannen om de middagactiviteiten uit te breiden. Het betreft activiteiten die gericht zijn op de algemene, creatieve en professionele vorming van de kinderen, zoals Engels, naai- en computerlessen, muziek en professionele psychologische hulp voor de kinderen.

We hopen voor het uitvoeren van dit programma de nodige donaties te krijgen, maar we kunnen in elk geval al wel op bescheiden schaal met een paar activiteiten beginnen. Voor het goed doorpraten en uitwerken van de plannen vind ik het wenselijk om een extra periode heel nauw met het team samen te kunnen werken.

Meer over deze activiteiten in de volgende nieuwsbrief. Ik hoop dan ook meer te weten over de mogelijkheden tot financiering van het plan.

 

COLUMN

 

EEN DOOPPLECHTIGHEID

 

Ik ken Edgar al ruim tien jaar. Hij is docent Engels in Masaya, 56 jaar en had elk jaar als ik hem ontmoette wel een nieuwe vriendin. Maar nooit ouder dan 25. Hij is vier of vijf keer getrouwd geweest -dat wist hij zelf niet meer precies-, en is vorig jaar in het huwelijk getreden met een meisje van 20. Ze hebben rond de kerst een tweeling gekregen en Edgar nodigde mij uit om peetvader van een van de beide jongetjes te zijn. Leuk, en ik was zeer vereerd. De doopplechtigheid zou georganiseerd worden als ik in Masaya zou zijn.

Mij was verteld dat je bij zo’n gelegenheid toch wel een net overhemd met lange mouwen moet dragen. Speciaal voor deze plechtigheid had ik dus een nieuw overhemd gekocht. Met lange mouwen. Als cadeautje had ik een verzilverde beker op het oog. Ik mailde Edgar voor de precieze geboortedatum en de naam van mijn petekind en in de beker werd aldus ‘Mathias’ en ‘26 december 2018’ gegraveerd.

De doopdienst zal 10 maart zijn, zei Edgar toen we samen ons eerste biertje dronken. Maar na een paar dagen werd de datum uitgesteld naar de week erop. Geen probleem. Ik ben immers toch nog een paar weken in Masaya. Wat beschroomd informeerde Edgar de week erop wanneer ik precies weg zou gaan. De pastoor die de doop zou uitvoeren moest plotseling naar Panama. De plechtigheid zou nu één dag voor mijn vertrek om drie uur plaatsvinden. De avond ervoor belde Edgar mij dat het om vier uur zou gebeuren. Ik vroeg nog voorzichtig of datum en tijdstip nu definitief waren…

          Ik wist dus alleen dat er om vier gedoopt zou worden. Of er daarna nog iets zou  plaatsvinden bleef duister. In mijn mooie nieuwe overhemd was ik om vijf voor vier in de kapel van een bejaardentehuis. Die zat al half vol, dus kennelijk waren er flink wat gasten uitgenodigd. Ik ging op een achterste bank zitten en een oude non vroeg me in onverstaanbaar gemompel iets. Ik zei dat ik voor het doopgebeuren kwam. “Van de tweeling”, zei ik verduidelijkend. Ze vroeg verbaasd of het er twee waren. Ik antwoordde zo grappig mogelijk dat het met tweelingen meestal het geval is en ze liep hoofdschuddend weg.

          Edgar met vrouw en kroost en zijn moeder kwamen precies om vier uur. Maar de peetouders van het andere jongetje waren er nog niet, die kwamen om kwart over vier. Het doopvont bevond zich wat terzijde en in de marge van de kapel werden de jochies gedoopt. Ik vond het wat sneu voor al die mensen die in de banken nogal ver van het gebeuren af zaten. Later bleek dat die er niks mee te maken hadden en wachtten op de mis die na onze doopplechtigheid zou beginnen.

          Met ons kleine gezelschap gingen we naar het huis van Edgar waar ik mijn cadeau aan pa en ma overhandigde. Zij reageerde eerst erg enthousiast, maar toen betrok haar gezicht een beetje. Ze fluisterde wat tegen Edgar en ik hoorde dat ze het over een ‘h’ had.  Edgar bekende toen schuldbewust dat hij aan mij de naam van Matias ten onrechte met een ‘h’ erin had doorgegeven.

          Maar verder was het toch best een gezellige afterdoop-party.