Jaargang 6, nr 2

 

 

 

STICHTING FUTURO

MASAYA

www.stichtingfuturo.nl

 

IBAN:

NL87 TRIO 0197 6339 35

 

NIEUWSBRIEF

 

JAARGANG 6, NUMMER 2

17 februari 2018

 

 

 

ONTVANGST

 

Uitgerekend op de dag van de vriendschap, die in Masya veel aandacht krijgt, ben ik voor het eerst in de gaarkeuken. Zoals elk jaar bestormen de kinderen me zeer enthousiast, Dionisios houdt een gloedvolle toespraak…

 

 

 

 …en ik mag aanschuiven voor de lunch.

 

PLANNEN

 

1          Zoals op veel (zoals bijvoorbeeld de bovenste twee) foto’s te zien is, is de muur van onze ruimte grauw en onbewerkt. Dit wordt nu aangepakt door stuc- en verfwerk, aanbrengen van prik- en whiteborden en illustraties op de muur.

2          Het braakliggende terreintje aan de andere kant van de kapel wordt geëgaliseerd en er komt een laag muurtje met hekwek omheen, zodat er een eigen afsluitbaar speelterreintje voor de kinderen komt.

3          We gaan een kleine opslagruimte laten bouwen voor de meer kostbare dingen.

4.         Als de financiën het toelaten zal een begin worden gemaakt met de aanschaf van enkele computers en/of naaimachines, de organisatie van lessen  en het aantrekken van docenten hiervoor.

 

ACTIES

 

STATIEGELD

 

Via Ineke Steendam blijft regelmatig geld binnenkomen van statiegeldacties in supermarkten. Onlangs kwam er weer € 152,- binnen.

 

KINDERBOEKEN

 

Via dochter Evelien zijn door de stichting ‘Read to Grow’ (zie hun website www.readtogrow.eu/nl/) twee dozen Spaanstalige kinderboeken beschikbaar gesteld. In verband met de bagagelimiet kon ik dit keer de helft meenemen, de rest komt volgend jaar. Ze waren er erg blij mee en de volgende dag al werden diverse boekjes gebruikt.

 

 

KUNST VOOR FUTURO

 

(Levens)kunstenares Joke de Groot uit Amsterdam heeft uit haar privé verzameling een gesigneerd bundeltje van de light-verse dichter Daan de Ligt beschikbaar gesteld om te verkopen. Samen met een dichtbundeltje van  de Vlaming Patrick Rottier heeft dat voor ons € 45 opgebracht.

Tevens heeft Joke twee exemplaren van een door haar vervaardigd constructivistisch kunstwerk aangeboden. Dit prachtige kunstwerk getiteld ‘Skyline’ meet 70 x 50 cm. Eén exemplaar is bevestigd op forex, en moet minimaal € 55 opbrengen. Het tweede exemplaar is bevestigd op aluminium en kost minimaal € 75. Beide bedragen zijn inclusief verzendkosten. Er mag uiteraard voor het goede doel meer betaald worden.

 

Skyline

 De kunstwerken zijn voorzien van een ophangsysteem en kunnen ook buiten worden opgehangen. De opbrengst is geheel voor ons project. Het eerste exemplaar is inmiddels verkocht.

Mocht je geïnteresseerd zijn in meer werk van Joke, kijk dan op de Facebookpagina van Joke de Groot - Heijne. Als je bij  haar rechtstreeks iets bestelt, dan is de opbrengst, na aftrek van materiaal- en verzendkosten, óók voor Futuro.

 

COLUMN

 

REIS

 Het is bekend dat in geval van een vliegreis het lichaam een tijdelijke voorsprong krijgt op de ziel. Een gelukkige hereniging van die twee vindt min of meer plaats als de biologische klok weer gelijk gezet is

Toen mijn ziel nog maar amper voorbij Zwolle was, deed mijn lijf op het vliegveld van Panama zijn uiterste best om de ruim vijf uur wachten op het laatste vliegstuk naar Managua zo dragelijk mogelijk door te komen. Met een wattig hoofd dat niet wilde lezen,  wandelde ik  langs de winkeltjes en ging af een toe een kwartiertje in zo’n vertrekruimte mensen kijken. Mensen die hangen, slapen, eten en op hun schermpjes  turen. En als je zo rond kijkt kun je soms tamelijk opvallende dingen zien. Zo zag ik opeens een mevrouw met een boek in haar handen. Ze was aan het lezen! In een boek! Voorzichtig haalde ik mijn telefoon tevoorschijn om ongemerkt een foto te maken. Een foto van iemand die in een boek leest, dát moet indruk op de thuisblijvers maken. Maar alsof ze in de gaten kreeg, dat ik een foto van haar wilde maken, sloeg de dame het boek dicht, deed het in haar rugzak, pakte haar laptop en ging op het scherm zitten staren.

Ik kijk naar het instappen van de passagiers in het vliegtuig waarmee ik gekomen ben en het hoofd dreint een beetje van: ik wou dat ik ook al weer terug mag, tot het wat narrig zegt: wacht nou maar tot je ziel er ook is.

En dan ben je er eindelijk na een reis van 26 uur, dan lig je eindelijk in je inmiddels vertrouwde bed en dan slaap je maar vijf uur en blijft vervolgens klaarwakker door de omgevingsgeluiden van vallende onrijpe avocado’s op het zinken dak boven me, hanen, honden, vogels en de lucht van eten koken.

Dus dan maar ‘gewoon’ opstaan en ontdekken dat uitgebreid douchen en tandenpoetsen nog even uitgesteld moeten worden omdat er geen water is. Er komen per minuut drie druppels uit de kraan. Soms zelfs vier. De regelmatige absentie van leidingwater is een hardnekkig bijna folkloristisch verschijnsel, maar dat wordt vanmorgen ruimschoots gecompenseerd door een heftige regenbui die in deze tijd volkomen misplaatst is. Het hoort hier zomer te zijn, de periode van drie maanden dat er géén regen valt. Maar de klimaatproblemen slaan de ontwikkelingslanden niet over en de regenkilte voegt zich broederlijk samen met mijn slaaptekort en ik begin me bezorgd af te vragen of ik wel genoeg warme kleding bij me heb.

Ik ga met mijn laptop aan ‘mijn’ plekje aan de tafel in de overdekte patio zitten om te kijken of ik internetaansluiting heb en om op skype te melden dat ik bereikbaar ben. Alsof ik gisteren hier nog zat, begroet Nicole mij met een knikje en gaat dan zwijgend in de keuken mijn gebruikelijke fruitontbijt met een kop oploskoffie klaarmaken. Gastvrouw Irene ontfermt zich al een paar jaar over Nicole, omdat hij thuis niet wordt geaccepteerd. Hij moet daar op een stuk karton in de schuur slapen, totdat hij zich ‘normaal’ wil gedragen. Maar hier mag hij zich als zij gedragen, make-up opdoen, koket huishoudelijke klusjes doen en de handen van Irene manicuren. Ik heb hem maar niet verteld dat men bij ons aparte wc’s voor mensen als haar wil aanleggen.

Mijn verblijf van zes weken kan beginnen.